Το Site βρίσκεται υπό κατασκευή - Επικοινωνία: Paideia24blog@gmail.com

40%

We'll notify you when the site is live:

Copyright © Paideia 24 - Εκπαιδευτικά Νέα
Από το Blogger.

Τελευταία Σχόλια

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Μάθετε τα πάντα, από το Α έως το Ω, για τα δόντια

ΑΔΑΜΑΝΤΙΝΗ
Η πολύ σκληρή ουσία που καλύπτει εξωτερικά το δόντι (στην ορατή περιοχή της μύλης).
ΑΝΑΤΟΛΗ
Η διαδικασία της εμφανίσεως του δοντιού, από το εσωτερικό των ούλων και της γνάθου προς τη στοματική κοιλότητα.
ΑΥΧΕΝΑΣ
Η περιοχή του δοντιού ανάμεσα στη μύλη και τη ρίζα.
ΒΑΚΤΗΡΙΑ
Μικρο-οργανισμοί που είναι υπεύθυνοι για την τερηδόνα και την ουλίτιδα.
ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗ ΠΛΑΚΑ
Η βακτηριακή πλάκα είναι ένα υπόλευκο λεπτό στρώμα βακτηρίων που δημιουργείται πάνω στα δόντια και τα ούλα και κυρίως στα όρια των ούλων. Μπορεί να απομακρυνθεί σχετικά εύκολα με τη χρήση της οδοντόβουρτσας. Μπορούμε να τη δούμε καλύτερα με τη χρήση ειδικών χρωστικών, τα αποκαλυπτικά δισκία. Η πλάκα αποτελείται κατα το μεγαλύτερο τμήμα από βακτήρια που αντιπροσωπεύουν το 70% του βάρους της, ενώ το υπόλοιπο είναι υδρογονάνθρακες και άλλα συστατικά του σάλιου. Το τακτικό βούρτσισμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να απομακρύνουμε όσο είναι δυνατόν τη βακτηριακή πλάκα και να αποφύγουμε τα προβλήματα που δημιουργεί.
ΓΟΜΦΙΟΙ
Οι 12 γομφίοι είναι τα πίσω δόντια με μεγάλη επάνω επιφάνεια και 2-4 ρίζες και είναι υπεύθυνοι για την τελική άλεση της τροφής και τη μετατροπή της με τη βοήθεια του σάλιου σε πολτό έτοιμο προς κατάποση.
ΔΟΝΤΙΑ
Στο στόμα ενός ενήλικου ατόμου υπάρχουν συνολικά 32 δόντια, τα οποία αντιπροσωπεύουν τέσσερα είδη δοντιών.
H βασική λειτουργία του δοντιού είναι η κατάτμηση και μάσηση της τροφής.

Δόντι – τα τμήματα

ΜΥΛΗ (στεφάνη, κορώνα) είναι το ορατό τμήμα του δοντιού.
ΑΥΧΕΝΑΣ είναι η περιοχή ανάμεσα στη μύλη και τη ρίζα.
ΡΙΖΑ είναι το τμήμα του δοντιού που βρίσκεται μέσα στο φατνιακό οστό και κρατά το δόντι στη θέση του.
ΚΥΝΟΔΟΝΤΕΣ
Οι 4 κυνόδοντες είναι πολύ δυνατά δόντια με μία ρίζα και μυτερά τριγωνικά άκρα για να τεμαχίζουν τις τροφές.
ΜΕΣΟΔΟΝΤΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ
Ο χώρος ανάμεσα στις πλευρικές επιφάνειες δύο δοντιών.
ΜΟΝΙΜΑ
Τα δόντια του ενήλικα, που αντικαθιστούν τα νεογιλά (πρώτα) δόντια.
Γύρω στα 6 χρόνια εμφανίζεται ο πρώτος μόνιμος γομφίος πίσω από το τελευταίο νεογιλό δόντι κάθε πλευράς. Οι πρώτοι μόνιμοι γομφίοι είναι τα πιο σημαντικά δόντια για τη σωστή διαμόρφωση της οδοντοστοιχίας του ατόμου.
Από τα 6 μέχρι τα 12-13 έτη τα νεογιλά δόντια χαλαρώνουν και πέφτουν παραχωρώντας τη θέση τους στα αντίστοιχα μόνιμα δόντια.
Μέχρι τα 13 χρόνια έχουν εμφανιστεί τα 28 απο τα 32 μόνιμα δόντια (μέχρι και τον δεύτερο γομφίο).
Το τελευταίο πίσω δόντι κάθε πλευράς, σε άνω και κάτω γνάθο, εμφανίζεται στα 17-21 χρόνια. Τα 4 αυτά δόντια ονομάζονται φρονιμήτες.
ΜΥΛΗ
(στεφάνη, κορώνα), είναι το ορατό τμήμα του δοντιού.
ΝΕΟΓΙΛΑ
Νεογιλά ονομάζονται τα πρώτα δόντια του παιδιού και έχουν μεγάλη σημασία, γιατί προετοιμάζουν το έδαφος για την ανατολή τωv μόνιμων δοντιών.
Όταν γεννιέται ένα παιδί τα νεογιλά δόντια είναι ήδη μερικώς σχηματισμένα μέσα στις γνάθους, παρότι δεν φαίνονται ακόμη (αρχίζουν να σχηματίζονται απο τον 3ο μήνα της εγκυμοσύνης).

ΟΔΟΝΤΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ

ΑΔΑΜΑΝΤΙΝΗ, ημιδιαφανής, λαμπερή και πολύ σκληρή ουσία που προστατεύει την οδοντίνη στην περιοχή της μύλης. 
ΟΔΟΝΤΙΝΗ, η ουσία που υποστηρίζει την αδαμαντίνη. Είναι ελαστική και απορροφά την πίεση της μάσησης. 
ΠΟΛΦΟΣ, αποτελείται από συνδετικό ιστό, νεύρα και αιμοφόρα αγγεία. Περιβάλλεται από την οδοντίνη και την τροφοδοτεί με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
ΟΣΤΕΪΝΗ, καλύπτει την οδοντίνη στην περιοχή της ρίζας και πάνω της συνδέονται οι ίνες του περιοδοντικού συνδέσμου.
ΟΔΟΝΤΙΝΗ
Η ουσία που υποστηρίζει την αδαμαντίνη. Είναι ελαστική και απορροφά την πίεση της μάσησης.
ΟΣΤΕΙΝΗ
Καλύπτει την οδοντίνη στην περιοχή της ρίζας και πάνω της συνδέονται οι ίνες του περιοδοντικού συνδέσμου.
ΟΥΛΑ - ΟΥΛΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ
Τμήμα του στοματικού επιθηλίου που καλύπτει το φατνιακό οστό και είναι υπεύθυνος μαζί με τη ρίζα για τη στήριξη και λειτουργία του δοντιού. Ο μαλακός περιοδοντικός ιστός που περιβάλλει τα δόντια στην περιοχή του αυχένα.
ΟΥΛΙΤΙΔΑ
Ασθένεια των ούλων. Χαρακτηρίζεται απο αλλοιώσεις των μαλακών ιστών που περιβάλλουν το δόντι.
Αίτια - Όταν οι περιβαντολλογικές συνθήκες βοηθούν την υπερβολική ανάπτυξη της πλάκας (π.χ. ελλιπής στοματική υγιεινή), συμβαίνουν μεταβολές στην ποσότητα και σύνθεσή της. Τότε δημιουργείται η ουλίτιδα που χαρακτηρίζεται απο φλεγμονή των ούλων (οίδημα και ερυθρότητα). Η ουλίτιδα είναι αποτέλεσμα της αμυντικής αντίδρασης του οργανισμού στην ανάπτυξη των βακτηρίων και τη δράση των τοξινών που παράγονται από τα βακτήρια
Συμπτώματα- Υπάρχουν ορισμένα συμπτώματα της ουλίτιδας που εκδηλώνονται από νωρίς και μας βοηθούν να την προλάβουμε και να την αντιμετωπίσουμε πριν η κατάσταση γίνει σοβαρή. 1. Μάτωμα ούλων 2. Κόκκινα-πρησμένα ούλα 3. Αποκολλημένα ούλα 4. Άσχημη αναπνοή 5. Αυξημένη κινητικότητα δοντιών.
ΟΥΛΟΔΟΝΤΙΚΗ ΣΧΙΣΜΗ
Η σχισμή που σχηματίζεται ανάμεσα στα ούλα και την πλευρική επιφάνεια του δοντιού.
ΠΕΡΙΟΔΟΝΤΙΟ
Tο σύνολο των μαλακών και σκληρών ιστών που περιβάλλουν το δόντι. Η λειτουργία του είναι να κρατά το δόντι στη θέση του, η προστασία και η θρέψη του.

Περιοδοντικοί ιστοί

ΟΥΛΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ (ΟΥΛΑ), τμήμα του στοματικού επιθηλίου που καλύπτει το φατνιακό οστό και είναι υπεύθυνος μαζί με τη ρίζα για τη στήριξη και λειτουργία του δοντιού.
 ΠΕΡΙΟΔΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ, βρίσκεται ανάμεσα στην οστείνη και το φατνιακό οστό. Αποτελείται από ίνες που κρατούν το δόντι συνδεδεμένο με τη γνάθο.

ΠΕΡΙΟΔΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Βρίσκεται ανάμεσα στην οστείνη και το φατνιακό οστό. Αποτελείται απο ίνες που κρατούν το δόντι συνδεδεμένο με τη γνάθο.
ΠΕΡΙΟΔΟΝΤΙΤΙΔΑ
Προχωρημένο στάδιο ουλίτιδας, με επικίνδυνες αλλοιώσεις των μαλακών και σκληρών ιστών που περιβάλλουν το δόντι.
ΠΕΤΡΑ
Μια σκληρή ουσία με τραχεία και ανώμαλη επιφάνεια που σχηματίζεται από την εναπόθεση αλάτων φωσφορικού ασβεστίου πάνω στο δόντι. Η πέτρα προσκολλάται στερεά στην επιφάνεια του δοντιού και δεν είναι δυνατόν να απομακρυνθεί με το κανονικό βούρτσισμα παρά μόνον από τον οδοντίατρο. Η πιο συχνή μορφή πέτρας είναι αυτή που σχηματίζεται πάνω στο ορατό τμήμα του δοντιού πάνω από το όριο των ούλων και ονομάζεται υπερουλική. Αυτή η μορφή πέτρας είναι πολύ συχνή και συνήθως δε δημιουργεί οδοντιατρικά προβλήματα παρά μόνον αισθητικά. Η δεύτερη μορφή πέτρας που σχηματίζεται κάτω από το όριο των ούλων (υποουλική) βοηθά στη συσσώρευση βακτηριακής πλάκας, ενώ παράλληλα εμποδίζει τον καθαρισμό της κατά το βούρτσισμα και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα περιοδοντίτιδας.
ΠΟΛΦΟΣ
Το εσωτερικό του δοντιού αποτελείται από συνδετικό ιστό, νεύρα και αιμοφόρα αγγεία. Περιβάλλεται από την οδοντίνη και την τροφοδοτεί με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
ΠΡΟΓΟΜΦΙΟΙ
Οι 8 προγόμφιοι βρίσκονται προς τα πίσω μετά τους κυνόδοντες με μεγάλη επάνω επιφάνεια και 1-2 ρίζες. Χρησιμεύουν για την σύνθλιψη και περαιτέρω τεμαχισμό της τροφής.
ΡΙΖΑ
Το τμήμα του δοντιού που βρίσκεται μέσα στο φατνιακό οστό και κρατά το δόντι στη θέση του.
ΤΕΡΗΔΟΝΑ
Πάθηση των δοντιών που οδηγεί προοδευτικά στην καταστροφή του δοντιού.
Η τερηδόνα είναι μια προοδευτική διαδικασία "καταστροφική" για τα δόντια και οφείλεται στην δράση των οξέων που παράγονται από την αλληλεπίδραση της βακτηριακής πλάκας και των σακχάρων της διατροφής μας. Τα βακτήρια χρησιμοποιούν τα σάκχαρα των τροφών που παραμένουν στην στοματική κοιλότητα για να παράγουν οξέα (που είναι απαραίτητα για την περαιτέρω ανάπτυξη της βακτηριακής πλάκας). Η έκθεση των δοντιών στο όξινο περιβάλλον που δημιουργείται προκαλεί την απώλεια αλάτων και κυρίως των ιόντων ασβεστίου Ca++ από την αδαμαντίνη. Στη φάση αυτή η βλάβη είναι αναστρέψιμη. Η αρχική απώλεια ασβεστίου μπορεί να αντιμετωπιστεί από την ικανότητα του σάλιου που έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε ιόντα ασβεστίου να αντικαθιστά ένα ποσοστό του ασβεστίου που έχει χαθεί (επανασβεστίωση).

ΤΕΡΗΔΟΝΑ  ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ

Η τερηδόνα είναι μια προοδευτική διαδικασία "καταστροφική" για τα δόντια και οφείλεται στην δράση των οξέων που παράγονται από την αλληλεπίδραση της βακτηριακής πλάκας και των σακχάρων της διατροφής μας.
Τα βακτήρια χρησιμοποιούν τα σάκχαρα των τροφών που παραμένουν στην στοματική κοιλότητα, για να παράγουν οξέα (που είναι απαραίτητα για την περαιτέρω ανάπτυξη της βακτηριακής πλάκας).
Η έκθεση των δοντιών στο όξινο περιβάλλον που δημιουργείται προκαλεί την απώλεια αλάτων και κυρίως των ιόντων ασβεστίου Ca++ από την αδαμαντίνη.
Στη φάση αυτή η βλάβη είναι αναστρέψιμη. Η αρχική απώλεια ασβεστίου μπορεί να αντιμετωπιστεί από την ικανότητα του σάλιου που έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε ιόντα ασβεστίου να αντικαθιστά ένα ποσοστό του ασβεστίου που έχει χαθεί (επανασβεστίωση).
ΤΟΜΕΙΣ
Ή κοπτήρες είναι τα εμπρός κεντρικά δόντια.
ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ
Πάθηση των δοντιών, που χαρακτηρίζεται από την πρόκληση πόνου μετά την εφαρμογή ενός κρύου ή ζεστού ερεθίσματος. Υπερευαισθησία των δοντιών ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία προκαλείται οξύς πόνος στο δόντι κατά την εφαρμογή ενός ζεστού-κρύου, γλυκού-ξινού ερεθίσματος ή σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και κατά το καθημερινό βούρτσισμα.

Κυριότερες αιτίες της υπερευαισθησίας είναι:

  • Η υποχώρηση των ούλων με την πάροδο της ηλικίας
  • Αποτριβές της αδαμαντίνης που μπορεί να προκληθούν από εσφαλμένο τρόπο βουρτσίσματος ή τη χρήση πολύ σκληρής οδοντόβουρτσας. H πιο συνηθισμένη μορφή αποτριβών είναι οι αυχενικές αποτριβές που σημειώνονται κοντά στο σημείο που ενώνονται τα δόντια με τα ούλα. Τα κυριότερα αίτια είναι: Λανθασμένος τρόπος βουρτσίσματος και επίδραση χημικών ουσιών π.χ. οξέων
  • Διάβρωση της αδαμαντίνης μετά την επίδραση χημικών ουσιών
  • Τερηδόνα

Το πρόβλημα:

Το σοβαρότερο πρόβλημα που προκαλεί συνήθως η αυξημένη ευαισθησία των δοντιών είναι ότι λόγω του πόνου που προκαλείται κατά το βούρτσισμα ο ασθενής αρχίζει να αποφεύγει το βούρτσισμα παραμελώντας τη στοματική του υγιεινή. Σταδιακά λοιπόν η ύπαρξη της ευαισθησίας μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων όπως η τερηδόνα και η ουλίτιδα.

Γιατί πονάμε:

Η ευαισθησία των δοντιών είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα στην εποχή μας. Με την πάροδο της ηλικίας τα ούλα έχουν την τάση να υποχωρούν, εκθέτοντας την οδοντίνη στην περιοχή της ρίζας όπου δεν καλύπτεται από την αδαμαντίνη. Η οδοντίνη περιέχει ένα πυκνό δίκτυο μικροσωληνίσκων που συνδέει τον πολφό με την εξωτερική επιφάνεια του δοντιού. Όταν η οδοντίνη είναι εκτεθειμένη, τα νευρικά ερεθίσματα που προκαλούνται από την επαφή του δοντιού με ζεστό-κρύο, ξινό-γλυκό ή ακόμη και κατά το βούρτσισμα, μεταδίδονται στις νευρικές απολήξεις του πολφού δημιουργώντας το αίσθημα του πόνου.
ΦΑΤΝΙΑΚΟ ΟΣΤΟ
Το οστό της γνάθου που περιβάλλει τη ρίζα του δοντιού και κρατά το δόντι στη θέση του.
ΦΘΟΡΙΟ
Ουσία που προστατεύει από την τερηδόνα, απαραίτητο συστατικό της οδοντόκρεμας.
ΦΡΟΝΙΜΗΤΕΣ
Έτσι ονομάζονται οι τελευταίοι γομφίοι, τα τελευταία δόντια που ανατέλλουν. Οι φρονιμήτες δεν είναι ιδιαίτερη κατηγορία δοντιών, αλλά έτσι ονομάζονται οι τελευταίοι γομφίοι (ένας σε κάθε πλευρά και κάθε γνάθο). Οι φρονιμήτες είναι κανονικά 4, αλλά έχουν αναφερθεί περιπτώσεις με 2,6 ή και κανένα. Οι φρονιμήτες χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Πολλές φορές δεν ανατέλλουν καθόλου ή ανατέλλουν στραβά και σε συνδυασμό με τη δυσκολία καθαρισμού τους δημιουργούν συχνά σοβαρά οδοντιατρικά προβλήματα.
Ενημερωθείτε για όλα τα εκπαιδευτικά νέα, ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναπληρωτές: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε !
Πατήστε στην εικόνα