Το Site βρίσκεται υπό κατασκευή - Επικοινωνία: Paideia24blog@gmail.com

40%

We'll notify you when the site is live:

Copyright © Paideia 24 - Εκπαιδευτικά Νέα
Από το Blogger.

Τελευταία Σχόλια

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

Περί εκπαιδευτικής αριστείας λόγοι

Άρθρο του Ι.Ν. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ, καθηγητή Φιλοσοφίας της Τεχνοεπιστήμης στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ, στην Εφημερίδα των Συντακτών.

ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟΝ εθνικό διάλογο για την Παιδεία στοχεύοντας στην αναδιάρθρωση και των τριών εκπαιδευτικών βαθμίδων, πιστεύω ότι θα ήταν χρήσιμο να ξανασυζητηθεί ο θεσμός της αριστείας , γιατί έχω την τεκμηριωμένη, πιστεύω, εντύπωση, από σχετικές συζητήσεις, αλλά και από διαβάσματα, ότι η τότε αντίστοιχη συζήτηση που είχε γίνει, πάλι στο πλαίσιο ενός διαλόγου για την Παιδεία τον Φεβρουάριο του 2015, είχε αφήσει αναπάντητα πολλά ερωτήματα, που λόγω ίσως και κάποιων επιπλέον απαιτούμενων διευκρινιστικών πληροφοριών, που ποτέ δυστυχώς δεν δόθηκαν, δημιούργησε ένα ακόμη ιδεολογικό, καταγγελτικό κλίμα, από τη μεριά κυρίως της δεξιάς αντιλογίας, ενάντιο και αυτό στις αριστερές εκπαιδευτικές θεωρήσεις και επιδιώξεις. Αν θυμάμαι καλά πέρα από κάποιες ατυχείς εκφράσεις και συσχετίσεις αριστείας και ρετσινιάς , που λόγω προφανώς κάποιας επεξηγηματικής οικονομίας λανθασμένα είχαν κατανοηθεί οι δηλώσεις και οι σχετικές διευκρινίσεις τού τότε υπουργού Παιδείας Αριστείδη Μπαλτά, στις καταγγελίες της Δεξιάς για τον εξοστρακισμό της αριστείας από το εκπαιδευτικό μας σύστημα, είχαν επικεντρωθεί στο ψυχολογικό κυρίως επίπεδο και στο ψυχολογικό, ειδικότερα, βάρος που πέφτει πάνω στον αριστεύσαντα ή στην αριστεύσασα, που θα αισθάνεται ότι συνεχώς θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις υψηλές αυτές εκπαιδευτικές προσδοκίες και επιδόσεις. 

ΚΑΝΕΙΣ ΒΕΒΑΙΑ δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξη αυτού του ψυχολογικού φορτίου, ιδιαίτερα αν είναι συνειδητά ενδιαφερόμενος γονιός ή έμπειρος εκπαιδευτικός ενός φορτίου που διόλου δεν αποκλείεται να είναι και δημιουργικό, τόσο προσωπικά όσο και κοινωνικά. Δυστυχώς, όμως, πολλές φορές και η διεθνής και σοβαρή επιστημονική και ερευνητική κοινότητα δεν το αγνοεί η με καταναγκαστικά αντανακλαστικά αναζήτηση της αριστείας, στον εκπαιδευτικό χώρο και όχι μόνο, συχνά συμβαδίζει με μια αντικοινωνικότητα, αλλά και με μια έλλειψη ουσιαστικής μόρφωσης και εσωτερικής καλλιέργειας, με ένα ψυχικό και συναισθηματικό κενό, που αποκλείει την αναζήτηση ενός ουσιαστικότερου νοήματος στη ζωή και επικεντρώνεται πρωτίστως στο φαίνεσθαι και λιγότερο στο είναι. Εύκολα θα μπορούσε κανείς να μου αντιτείνει, και μάλιστα χρησιμοποιώντας τον αγωνιστικό χαρακτήρα της αρχαίας ελληνικής δημιουργικότητας, το σημαντικότατο αρχαιοελληνικό πρόταγμα, ήδη από την εποχή του Ομήρου, της φήμης, του έν αριοτεύειν και της υπεροχής απέναντι στους άλλους. Ασφαλώς, και όπως πολύ σωστά σημειώνει εδώ και πάλι ο Καστοριάδης (Κορνήλιος Καοτοριάδης, Η ελληνική ιδιαιτερότητα , τόμος Α', Εκδ. Κριτική, Αθήνα 2007, α 239), θα ξαναβρούμε το στοιχείο αυτό στην πόλη, με την έννοια ότι η αλληλεγγύη των πολιτών, η ύπαρξη της κοινότητας δεν είναι δυνατό να διαχωριστούν από τον αγωνιστικό χαρακτήρα του: ποιος θα είναι ο καλύτερος . Κι εδώ είναι κατά τη γνώμη μου ένα κεφαλαιώδους σημασίας διαφοροποιητικό στοιχείο. Στην αρχαιοελληνική περίπτωση μιλούσαμε ακόμη για την πόλη, την ανθρώπινη κοινότητα που αποσκοπούσε, μέσω του ατομικού, στο συνολικό καλό της πόλης κράτους, που αναζητούσε, για τον σκοπό αυτό, τη δημιουργία του χρηστού πολίτη, μέσω της κατάλληλης παιδείας. Το σκηνικό, από την άλλη μεριά, όπου σήμερα βρισκόμαστε βυθισμένοι και αποκαμωμένοι, είναι το αγοραίο πλαίσιο μιας άπληστης κοινωνίας, που μέσα σε έναν ξέφρενο, τεχνοκρατικά δομημένο ανταγωνισμό καταστρέφει τον άνθρωπο και τον πλανήτη. 

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ που χρειάζεται περισσότερη προσοχή και λιγότερη νεοφιλελεύθερη και γιάπικη ευφορία. Γιατί αλλιώς, δεν νομίζω ότι υπάρχει εκπαιδευτικός που, αν εξαιρέσουμε άκριτες ιδεολογικές εμμονές και αγκυλώσεις, θα ήταν εντελώς πολέμιος προς οποιαδήποτε έννοια αριστείας, έστω κι αν ακόμη ο σχετικός ελιτισμός που συνακόλουθα θα προβάλλεται δεν βρίσκεται στο ιδεολογικό του ή στο ιδεολογικό της οπλοστάσιο. Αλλά πέρα απ' όλα αυτά, υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο, πρακτικό αυτή τη φορά, που είναι ωστόσο ιδιαίτερης κοινωνικής σημασίας. Φαίνεται πως τα περισσότερα, για να μην πω όλα τα ερευνητικά δεδομένα της κοινωνιολογίας, και της κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης ειδικότερα τουλάχιστον από ό,τι θυμάμαι από σχετικές δημόσιες ομιλίες και συζητήσεις συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι ιδιαίτερα στην αφρόνως καταναλωτική μας κοινωνία των εκπαιδευτικών διδάκτρων, της αγοραίας εκμετάλλευσης και της κοινωνικής αδικίας, η έννοια της αριστείας, υπό αυτές τις βάρβαρες και απάνθρωπες συνθήκες και προϋποθέσεις, αντιστρατεύεται τελικά στην πράξη την ουσιαστική άνοδο του μέσου βιοτικού επιπέδου, καθώς και τη δυνατότητα παροχής χρήσιμης και ουσιαστικής παιδείας και εκπαίδευσης στο κοινωνικό σύνολο. Αυτές τις λίγες έστω διευκρινίσεις πιστεύω ότι θα θέλαμε αρκετοί από μας να τις έχουμε ακούσει από τα αρμόδια κυβερνητικά τότε χείλη, θα ήταν για όλους μας και χρήσιμο και προστατευτικό απέναντι στις κατηγορίες αλλά και τον χλευασμό ακόμη ορισμένων νεοφιλελεύθερων συνομιλητών μας. Ιδιαίτερα όταν αφέθηκαν να πέσουν επί των κεφαλών μας προσβλητικοί, σε πρώτη ανάγνωση, προσδιορισμοί που πάραυτα και δικαίως απαιτούσαν τις απαραίτητες διευκρινίσεις.
————————————————
Πατήστε  στη σελίδα μας στο Facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναπληρωτές: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε !
Πατήστε στην εικόνα