Το Site βρίσκεται υπό κατασκευή - Επικοινωνία: Paideia24blog@gmail.com

40%

We'll notify you when the site is live:

Copyright © Paideia 24 - Εκπαιδευτικά Νέα
Από το Blogger.

Τελευταία Σχόλια

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

Εθνικός Διάλογος: Προαπαιτούμενα και επικαθορισμοί

Άρθρο του Παύλου Χαραμή αντιπροέδρου του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) του υπουργείου Παιδείας, στην Εφημερίδα των Συντακτών.

Η εξαγγελία ενός ακόμα εκπαιδευτικού διαλόγου από την πλευρά του αρμόδιου υπουργείου κίνησε, σχεδόν από του αυτομάτου, επιφυλακτικές ή και αρνητικές αντιδράσεις. Το φαινόμενο έχει την ερμηνεία του, καθώς ανάλογες απόπειρες στο παρελθόν δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες της εκπαιδευτικής κοινότητας. Αποτέλεσμα, να διαιωνίζονται μόνιμες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, οι οποίες μάλιστα εντάθηκαν αφόρητα στις ακραίες συνθήκες των τελευταίων χρόνων. 

Αναφέρουμε επιλεκτικά κάποιες από αυτές, που θεωρούμε ότι πρέπει να αποτελέσουν βασικό μέλημα των δια λεγομένων: 

  • Υποβάθμιση της γενικής μόρφωσης, ειδικότερα της ανθρωπιστικής παιδείας, και ενίσχυση της στροφής προς την πρώιμη εξειδίκευση και την εκμάθηση δεξιοτήτων. 
  • Ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων και διακρίσεων με κύριο όχημα την αξιολόγηση και περαιτέρω άμβλυνση της κοινωνικής κινητικότητας μέσω της εκπαίδευσης. 
  • Ενίσχυση και επιτάχυνση των διεργασιών μετατροπής της εκπαίδευσης από δημόσιο κοινωνικό αγαθό και υποχρέωση του κράτους σε εμπόρευμα. 
  • Προώθηση της ιδιωτικοποίησης σε όλο το εκπαιδευτικό φάσμα και δραστική μείωση των δημόσιων επενδύσεων. Στενότερη σύνδεση της εκπαίδευσης, της επιστήμης, της έρευνας και της τεχνικής με τις επιδιώξεις των αγορών και των επιχειρήσεων. 
  • Άκριτη ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών και αφόρητη επιδείνωση των όρων και συνθηκών άσκησης του έργου τους. 

Η αντιμετώπιση αυτών και άλλων συναφών προβλημάτων απαιτεί ριζικές τομές στο πλαίσιο μιας πολυδιάστατης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, που είναι καιρός πια να σχεδιαστεί, με περίσκεψη αλλά και αποφασιστικότητα. Προς αυτή την κατεύθυνση προσδοκούμε να συμβάλουμε με τις επισημάνσεις που ακολουθούν. 

Αφετηρία μας η αυτονόητη παρατήρηση ότι, χωρίς την εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων, οι ορίζοντες της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης θα είναι πολύ περιορισμένοι. Είναι εξαιρετικά επίκαιρες οι επισημάνσεις της Ρόζας Ιμβριώτη στην Α ' Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΕΔΑ: Πρέπει να παλέψουμε για την ίδια την ύπαρξη του σχολειού, που ασφυκτιά με την ολοένα αυξανόμενη μείωση των δαπανών για την παιδεία . Για να συνεχίσει: Έχουμε το μικρότερο ποσοστό προϋπολογισμού για την εκπαίδευση ... . Ο λαός μας έτσι βυθίζεται σε βαθύ πνευματικό σκοτάδι.

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά τον συνολικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Στον αείμνηστο Αλέξη Δημαρά ανήκει η επισήμανση ότι όλες οι ώς τώρα ρυθμίσεις και μεταρρυθμίσεις (με εξαίρεση όσα έγιναν ή σχεδιάστηκαν την περίοδο 1928 1932), όλες, αναφέρονται σε μία μόνο άλλοτε μικρότερη και άλλοτε μεγαλύτερη περιοχή του συστήματος. Έτσι το σύστημα που προκαλεί σήμερα τη γενική δυσφορία είναι ένα κακότεχνο, δύσμορφο μωσαϊκό με ασαφή συνολική εικόνα, δηλαδή με ασαφή τελικό στόχο . Καταλήγει, έτσι, σε μια διαπίστωση χρήσιμη και για την τρέχουσα συγκυρία: Τώρα επιβάλλεται, επιτέλους, να μελετηθούν όλα μαζί, με συνδετικούς κρίκους και τομές, με συνέχεια και συνέπεια από τη μία βαθμίδα στην άλλη, με ξεκαθάρισμα των εξαρτήσεων της μιας βαθμίδας από την άλλη, με εξασφάλιση των υλικών μέσων και κατάλληλα εκπαιδευμένου προσωπικού, σεβασμό (και όχι βιασμό) των δυνατοτήτων ή των αδυναμιών όλων των παιδιών και των νέων . 

Είναι γεγονός πως τα χρονικά περιθώρια που έχουν τεθεί για την πραγμάτωση του διαλόγου είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Από την άλλη πλευρά, θα ήταν εξίσου προβληματική μια αντίληψη που θεωρεί ότι μετά το πέρας του οποιουδήποτε διαλόγου καταστρέφεται και η δημιουργική και γόνιμη διεπαφή των φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας και της ευρύτερης κοινωνίας. Καταλήγουμε, συνεπώς, σε μια ακόμα επισήμανση: Αντίθετα προς ό,τι συνήθως λέγεται, έχουμε όντως χρεία ενός ατέρμονου διαλόγου, οι δομές και οι σχέσεις εμπιστοσύνης του οποίου πρέπει να δημιουργηθούν κατά τη διάρκεια του επόμενου τριμήνου. Ατέρμονου όχι για να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για αδράνεια και απραξία, αλλά για να διασφαλίζει την αδιάλειπτη γείωση της ασκούμενης εκπαιδευτικής πολιτικής στην εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα και, ως επακολούθημά της, να ελέγχει μέσα από τη συλλογική βάσανο την επάρκεια και την αποτελεσματικότητα των εφαρμοζόμενων μέτρων. 

Αξίζει εδώ καταληκτικά να επικαλεστούμε για μια ακόμα φορά τη Ρόζα Ιμβριώτη: Τα αιτήματά μας πρέπει να γίνουν κοινά αιτήματα για όλο το λαό. ... Να μην αποξενωθούμε από τη μάζα, αντίθετα να κάνουμε τη μάζα να νιώσει τον κοινωνικό ρόλο του εκπαιδευτικού και να δει πως τα ζητήματα του δεν είναι υπόθεση μόνο δική του, αλλά κι ολόκληρου του λαού .

————————————————
Πατήστε  στη σελίδα μας στο Facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναπληρωτές: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε !
Πατήστε στην εικόνα